Od wielu lat idę ścieżką którą otworzył Carlos Castaneda. Jego spuścizna była dla mnie bardzo pomocna podczas etapu nauki śnienia. Poza książkami w których opisuje spotkania z tajemniczym don Juanem Matusem, który podawał się za spadkobiercę starożytnej wiedzy, Castaneda napisał książkę „Magiczne kroki” w której podaje szereg praktycznych ćwiczeń ruchowych.

Początkowo ignorowałem te ćwiczenia, ale pewnego dnia spróbowałem powtórzyć kilka sekwencji. Już po kilku dniach efekty mnie zdumiały. Więcej znajdziesz w filmie poniżej, oraz mojej książce „Pies wizji – szamańska opowieść o nauce śnienia i uważności.”

Poza ćwiczeniami opisanymi w książce istniały również filmiki na oficjalnej stronie instytutu (Cleargren) który założył Castaneda. Są to ćwiczenia o nazwie Tensegrity. Problem był taki, że nie chciałem się uczyć z takiego źródła. Przez kilka lat poszukiwałem wiarygodnego wprowadzenia do Tensegrity. W końcu po wielu próbach i spotkaniach odnalazłem osobę która posiadała oficjalny certyfikat przekazany od uczniów Castanedy umożliwiający oficjalną naukę. Tak pokrótce rozpocząłem swój trening Tensegrity.

Jak podaje Castaneda, oto kwintesencja tych ćwiczeń:

„Tensegrity to nowoczesna wersja magicznych kroków szamanów starożytnego Meksyku. Słowo Tensegrity to najbardziej trafne określenie, ponieważ jest ono mieszaniną dwóch terminów, tension (napięcie) oraz integrity (spójność), które przywodzą na myśl dwie potężne siły magicznych kroków. Poprzez napinanie oraz rozluźnianie ścięgien i mięśni ciała rodzi się napięcie. Spójność to uznawanie ciała za zdrowy, pełny i doskonały układ.”

Pozwolę sobie przytoczyć jeszcze jeden fragment z tej samej książki Carlosa Castanedy.

„Czarownicy z linii don Juana byli przekonani, że w każdym z nas od urodzenia mieści się pewna ilość energii; energia ta nie poddaje się żadnym wpływom sił z zewnątrz i ani nie przybiera, ani nie maleje. Wierzyli, że ta ilość energii wystarczy do dokonania tego, co uważali za obsesję każdego człowieka: do wykroczenia poza sferę normalnej percepcji. Don Juan Matus był przeświadczony, że niezdolność do przełamania tej bariery jest spowodowana wpływem naszej kultury i środowiska społecznego. Utrzymywał, że wyzyskują one każdą cząstkę naszej wrodzonej energii, zmuszając do przestrzegania ustalonych wzorców zachowań.

– A po co w ogóle ja czy ktokolwiek inny miałby pragnąć wyjść poza zwykłe postrzeganie? – spytałem kiedyś don Juana.

– Jest to problem, którego ludzkość nie może uniknąć – odparł. – Oznacza to wkroczenie do niewyobrażalnych światów, których praktyczna wartość w żaden sposób się nie różni od wartości naszego zwyczajnego świata. Czy podzielamy ten pogląd, czy nie, obsesyjnie tego pragniemy, choć na razie ponosimy na tym polu jedynie sromotne klęski – i stąd biorą się te wszystkie narkotyki, używki oraz rytuały i ceremonie religijne w nowoczesnym społeczeństwie.

– Jak uważasz, don Juanie, dlaczego ponosimy tak dotkliwe porażki? – spytałem.

– Niemożność zaspokojenia naszego podświadomego pragnienia – powiedział – bierze się stąd, że zabieramy się do tego byle jak. Nasze metody są zbyt prymitywne. Można je przyrównać do przebijania muru głową. Ludzie nigdy nie rozpatrują wyjścia poza granicę zwykłego postrzegania na poziomie energetycznym. Według czarowników powodzenie tego przedsięwzięcia zależy jedynie od dostępu do energii. Ponieważ poziom naszej wrodzonej energii nie może wzrastać, jedyną drogą, która pozostała czarownikom starożytnego Meksyku, było rozprowadzenie tej energii – ciągnął don Juan – na wszelkie sposoby. Ów proces rozpoczął się dla nich wraz z magicznymi krokami i ich wpływem na ciało fizyczne.”

Carlos Castaneda „Magiczne kroki”.